Do ciekawszych zabytków Cynkowa zaliczyć należy kościół p. w. św. Wawrzyńca z XVII w., który figuruje w spisie zabytków klasy zerowej. Wystawił go cieśla wiejski Walenty Ruraj w 1631 r. z drzewa odrzewionego i pokrył gontem. Kościółek stoi w dość nietypowym miejscu - samotnie w miejscu niezabudowanym, ok. 600 metrów od wsi, przy drodze do Wojsławic.

Drewniany kościółek z 1631 r. przez Walentego Ruraya z Pyskowic. Odrestaurowany w l. 1955-56

Kościół orientowany, konstrukcji sumikowo-łątkowej, szalowany, wzmocniony lisicami, na zewnątrz pobity gontem. Prezbiterium zamknięte trójbocznie, od pn. zakrystia. Nad nawą sześcioboczna wieżyczka sygnaturki z latarnią i hełmem cebulastym. Wewnątrz stropy.

W nawie dwa portale o ozdobnym nadprożu w formie dwułucza z wałkiem.

Ołtarz główny renesansowy z rzeźbami świętych, aniołów i głową św. Jana na misie w zwieńczeniu. W lewym ołtarzu gotyckie rzeźby: Pieta z 2 poł. XIV w. i św. Małgorzata z pocz. XVI w.. Prawy ołtarz boczny i ambona - późnorenesansowe. Ponadto inne rzeźby i obrazy.

Po zachodniej stronie wylotu Trasy Szybkiego Ruchu (DK-1) z naszego Regionu znajduje się miejscowość Winowno. Aż do tej okolicy sięgała do niedawna parafia z Koziegłów, jednak od 1988 r. Winowo posiada już własną placówkę duszpasterską.
Początkowo funcjonowała w kaplicy urządzonej w prywatnym domu. Po zakupieniu działki pod przyszły kościół postawiono najpierw na niej niewielką kapliczkę, by sprawować w niej pierwsze nabożeństwa. Wreszcie w 1993 r. ruszyła budowa bardzo nowoczesnej i obszernej świątyni (na zdjęciu), która czeka jeszcze na zagospodarownie jej pustego otoczenia.
Od Winowna już tylko krok do Cynkowa, gdzie znajduje się zabytkowy, drewniany kościółek. By się do niego dostać trzeba przekroczyć niewielki potok, który wypływa ze wzgórza widocznego na północ od Winowna - z dwoma charakterystycznymi wieżami przekaźnikowymi. Ta wąziutka jeszcze struga, to początek bardzo bystrej rzeki jaką jest Mała Panew. Licząca 131 km długości płynie północnym pograniczem Górnego Śląska, by za Opolem wpaść do Odry. Na wschód od początku Małej Panwi mamy następne wzgórze (wys. 345 m) na którym ulokowano w 1631 r. nieduży kościółek. Stoi on na skraju miejscowości Cynków, a wybudował go w sposób orientowany (prezbiterium na wschód) cieśla z Pyskowic Walenty Ruraya, łącząc jego konstrukcję drewnianymi kołkami (zamiast gwoździ). Po zaliczeniu go do zabytków architektury drewnianej, przeszedł w latach 1955-56 gruntowną restaurację. Posiada drewniany ołtarz z połowy z I poł. XVII w. Do niedawna miał też cenne wyposażenie, jak np. XIV-wieczną figurę św. Mikołaja czy snycerskie obrazy z XVI w., niestety, w 1993 r. został okradziony. W latach 1977-83 pełnił nawet funkcję kościoła dla nowej parafii, gdy Cynków uzyskał - po długich staraniach - zgodę na jej utworzenie. Po wybudowaniu nowej plebanii z kaplicą w podziemiu, drewniana świątynia - stojąca na uboczu w otoczeniu starych lip (na zdjęciu) - stała się zupełnie niedostępna, a nabożeństwa odbywają się w niej tylko w dniu św. Wawrzyńca (10 sierpnia). Mimo to warta jest zwiedzenia, tym bardziej, że od 2002 r. umieszczona jest na Szlaku Architektury Drewnianej (zrealizowanym ze środków budżetu państwa i województwa). Od 1995 r. Cynków posiada nowy, murowany kościół. Postawiono go na tak wąskiej działce (przy ulicy Granicznej), że musi przylegać do niego budynek parafialny, ograniczając ekspozycję wschodniej ściany kościoła (na zdjęciu

Cynków – kościół św. Wawrzyńca-kościół z XVII wieku, należy do zabytków klasy zerowej-wzniesiony w 1631 roku przez architekta Walerego Ruraya z Pyskowic-odrestaurowany w 1955 roku-kościół jest drewniany, konstrukcji sumikowo-łątkowej, szalowany, wzmocniony lisicami-na zewnątrz pobity gontem-jednonawowy z węższym, trójbocznie zamkniętym prezbiterium-przy prezbiterium od północy prostokątna zakrystia-przy nawie od zachodu kruchta-wewnątrz stropy; belka tęczowa frazowana, dekorowana rozetą z ludowymi rzeźbami Chrystusa Ukrzyżowanego, św. Wawrzyńca i Sebastiana, u stóp Chrystusa dwa aniołki późnogotyckie z końca XV wieku. -chór muzyczny o prostym parapecie, wsparty na dwóch słupach-dachy dwuspadowe o wydatnych okapach, pobite gontem-sześcioboczna wieżyczka kształtu barokowego, pobita blachą.-lewy ołtarz z I poł. XVII wieku, w nim rzeźby gotyckie, Pieta z 2 poł. XIV wieku, św. Małgorzata (pocz. XVI wieku)-ołtarz prawy – późnorenesansowy, w nim obraz św. Marii Magdaleny-ambona późnorenesansowa (2 ćwierć XVII wieku), polichromowana, o dekoracji roślinnej.-liczne rzeźby gotyckie-obrazy gotyckie z 2 poł. XV wieku